Yunanistan için oyunun sonu geldi

Birçok yorumcu önünde sonunda Yunanistan’ın borcunu yapılandıracağına inanıyor. Çok fazla dile getirmesem de ben de böyle olacağına inanıyorum. Ancak inandığım çok daha korkunç bir gerçek var ki o da Yunanistan’ın borcunu yapılandırmasından ziyade, en nihayetinde eurodan ayrılacağıdır

Yunanistan’ın borcunu yapılandırması bile aslında bu gerçeğin altını çiziyor. Atina hükümeti çok ciddi bir sıkıntının içinde. Şu anda çok ciddi bir kemer sıkma politikası uygulamak zorunda. Aslında bu önlemlerle derin bir düşüşün içine girecekler. Aslında yüksek seviyede borçlanmak zorunda kalmadan, bazı finansal yardımlar alacaklar.

Daha sıkı kemer sıkma önlemleri almamalarını sağlayacak şey aslında ekonomilerin de büyütecek. Atina hükümetinin AB-IMF koordinasyonunda aldığı yardım karşılığında aldığı kemer sıkma önlemleri gelirlerini artıracaklar ve kemer sıkma politikalarının acısını daha az hissedecekler.

Ancak ekonomilerinin gerçekten büyümesi için, ihracatlarını artırmaları gerekiyor ve bunu da sadece Avrupa’nın geri kalanına göre Yunan mallarının ihracat maliyetlerini ve ürünlerin fiyatlarını daha fazla düşürerek gerçekleştirebilirler.

Aslında Yunan halkı maaşların yeniden düzenlenmesi konusunda daha uyumlu olsalardı, kamu çalışanlarının ücretlerini azaltarak, ekonomilerini daha az acı çekerek iyileştirebilirlerdi. Ancak bugün Atina sokaklarında gerçekleşen gösteriler bu olasılığı tamamen ortadan kaldırdı.

TEK ÇARE EURODAN ÇIKIŞ

Yunanistan’ın kamu çalışanlarının maaşlarını azaltmaması durumunda yapabileceği tek şey devalüasyon gibi görünüyor. Yani euroyu terk etmek.

Ancak euroyu terk etmeye yönelik açıklanacak herhangi bir plan, California Üniversitesi’nde ekonomi dersleri veren öğretim üyesi Barry Eichengreen’in de dediği gibi Yunan bankalarından büyük çapta paranın çıkması anlamına gelecektir.

Ancak Avrupa Merkez Bankası gibi, dışarıdan oyuncuların önerileri dikkate alınırsa, euroda kalma seçeneği Yunan bankaları üzerine spekülatif oyunların oynanması anlamına gelecektir.

Yunanistan şimdiden 2001 yılında Arjantin’in düştüğü duruma yakın bir görüntü çiziyor.

Yeniden dile getirmek isterim ki eurodan ayrılmak elbette borcunu yapılandırmanın bir alternatifi değil ancak belki de mali yapısını yeniden şekillendirmek için borcunu yapılandırmakla birlikte bu seçeneği de değerlendirmesi gerekiyor.

Umarım hem ECB hem de Yunanistan Maliye Bakanlığı şu an için düşünülmesi bile imkansız bir seçeneği değerlendiriyordur. Çünkü nihai son şimdiden bütün alternatiflerden daha iyiymiş gibi görünüyor.

Paul Krugman / The New York Time